Logo

News:

NL UK

  •      


Photo Oxford 2020 Oxford 

International Links Exhibition


Mayor Henri Lenferink of Leiden - 

in reaction to Oxford video message

To: The Lord Mayor of Oxford, Councillor Craig Simmons

 

Dear Councillor Simmons,

 

I was deeply touched by your video message of support on behalf of all those in Oxford, 

to friends and family overseas

I would like to thank you very much for your kind, considerate words. 

Indeed, Leiden, as Oxford, has been under what we call ‘an intelligent lockdown’ since March 12th in a strategy to flatten the curve of new Corona-patients so that the healthcare system and the Intensive Care 

units can cope.  

It started with a relatively soft approach by requiring people to work from their homes as much as 

possible and to ban gatherings of more than 100 people. However, more and more steps have been taken and since then our society has radically changed. Schools, pubs and other non-essential shops are still closed. In supermarkets we strictly shop on our own and he who does not keep at a safe distance of 1,5 meters from others can expect a fine of 400 Euros. And yes, unfortunately, in Leiden hairdressers are also considered non-essential businesses.  

Our government relies on the Dutch’ sense of civic responsibility, asking rather than giving orders to avoid non-essential travel, and to stay indoors even during sunny days  and to avoid popular places like beaches, parks, or the colorful flowerbulbfields. It is a strain on many of us personally and/or economically. 

But thankfully, in the last few days, figures show that the corona measures seem to be working. 

Numbers of new cases admitted to hospital are decreasing on a daily basis. Again, thankfully, 

the same goes for the number of reported corona deaths. Currently, the government  even talks of 

lifting some of the restrictions and we are seriously considering to re-opening elementary schools by 

making the classes smaller. In addition physiotherapists are allowed to treat patients again. 

Council meetings still take place digitally and we shall probably keep doing so for the next period.    

More hopeful news by Johnson & Johnson, a pharmaceutical company based in our Leiden Bio 

Science Park, that is working with more than 100 people on a coronavirus vaccine, which they hope

to be able to test on humans in November. The Leiden factory has the capacity to make 300 million doses a year.  We would have loved to have you join us in Leiden for the special 75th year anniversary of the  annual Dutch National Remembrance today, on May 4. Also we had many festivities planned for this year’s Liberation Day to celebrate the ending of World War II on May 5th, 1945, now exactly 75 years ago. It is not to be, sadly, but understandably. We look forward to seeing you at a later date, after this period is behind us.   

In the meantime our hearts go out to all of you. We believe connection will help us grow stronger together through this pandemic. 

Please stay connected and healthy.  

Henri Lenferink 

Mayor of Leiden 

to top 


Oxford City Council

https://youtu.be/gD2vhroRvl0

The Lord Mayor of Oxford reaches out 

with a video message of support and 

solidarity to Oxford’s twin cities


The Lord Mayor of Oxford, Councillor Craig Simmons, is sending a video message 

of support and solidarity to each of Oxford’s eight international twin cities.

These cities are also experiencing the devastating impact of the coronavirus (Covid-19) pandemic.

The Lord Mayor of Oxford will share the film this week with his counterparts in Oxford’s 

twined cities of Bonn in Germany, Grenoble in France, Leiden in the Netherlands, León in Nicaragua,

Padua in Italy, Perm in Russia, Ramallah in Palestine, and Wrocław in Poland.

In his video message, the Lord Mayor of Oxford says:


“Like many Oxford residents, I have close family in lockdown overseas.
“This time of year we would normally be thinking of visiting family and friends; a sense of absence is all the more acute.
“Many will also be concerned about the health and welfare of loved ones. Some may tragically be grieving for family members who have passed away.
“So in these challenging times, I wanted to send a message of support and solidarity, on behalf of all those in Oxford, to friends and family overseas.
“As a city, our international connections have made us what we are. Around one quarter of our resident population were born outside the UK.
“When this pandemic is over, we want to renew, celebrate and enhance our international ties, and build on firm foundations of the past.
“A lot has happened since the Lady Mayoress and I took the train across Europe in February and early March this year to visit three of our twin towns: Leiden, Bonn and Wrocław in Poland.
“Our biggest concern when the Eurostar train rolled out of London was Brexit.
“Whilst we were away, we started to hear the first reports of coronavirus. There were cases in Poland, Germany and the Netherlands – countries we had just passed through.
“Handshakes turned to elbow bumps, and our focus shifted abruptly.
“As you can see, I’m making this video from home in Oxford. I’m lucky I still have my job, my home and good health. Many others are not so lucky.
“Like much of the rest of Europe, Oxford is in lock down. Most businesses and all non-essential shops are closed – as you can see, that includes hairdressers.
“I’m interested to learn about how local government in our twin towns and other cities across the world are responding.
“In Oxford, we’ve invoked emergency powers, with all council meetings cancelled.
“In line with government guidance, we’ve closed all of our buildings – our leisure centres, offices, community centres – except for five locality hubs. From these, we are providing food, medical supplies and support services to vulnerable people – with support of an army of volunteers.
“No one knows when the lockdown will end or restrictions will be eased. Until then, I’d like to wish all of you good health. Stay inside, stay safe – and stay in touch.

“Thank you.”

Dodenherdenking Leiden op 4 mei 2020


...een volk dat voor tirannen zwicht,

zal meer dan lijf en goed verliezen,

dan dooft het licht.

 

H.M. van Randwijk
(1909 -1966)

Op verzoek van de gemeente Leiden organiseert Stichting Dodenherdenking Leiden op 4 mei jaarlijks 2 herdenkingen voor hen die vielen voor vrijheid en recht.

 Dodenherdenkingen in Leiden 2020

Het zal niemand zijn ontgaan. Dodenherdenking 2020 stond in het teken van de beperkende maatregelen door het corona-virus. 

De verschillende herdenkingen vonden plaats met vooraf opgenomen toespraken, muziekstukken en kransleggingen zonder publiek bij de monumenten.

Het geheel van deze diverse herdenkingen werd rechtstreeks uitgezonden door Sleutelstad.nl  

De herdenkingen zijn terug te zien bij 

het Haagsche Schouw, https://youtu.be/b_JDY1K99GI 
bij de Naald in de Kooi https://youtu.be/RaUT3oosNNo
en in de Pieterskerk en het monument https://youtu.be/Pi6R4Je4FzI
naast molen de Valk.

Stadsdichter Marianne van Velzen droeg haar gedicht voor  bij het monument.

 Nederland herdenkt dit jaar voor de 75e keer haar doden en de kostbaarheid van vrijheid.

De Bevrijdingsactiviteiten  zijn geheel gestaakt.

  

Wilt u het werk van de Dodenherdenking financieel steunen?

 NL 08 INGB 0004 7383 26

T.n.v. Stichting Dodenherdenking Leiden,

graag ovv collecte 2020

 

 

Het Nationaal Comité ondersteunt plaatselijke comités met een landelijke missie en een jaarthema.

"Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij de Nederlandse oorlogsslachtoffers, allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, in oorlogssituaties en bij vredesoperaties".

Ieder jaar kiest het Nationaal Comité 4 en 5 mei een thema dat als rode draad door de activiteiten op 4 en 5 mei loopt. Het meerjarenthema "Geef vrijheid door" blijft onverminderd van kracht en wordt verdiept door het jaarthema.

Het jaarthema voor 2020 is 75 jaar vrijheid. Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel schreef de tekst

 
What do you want to do ?

Verhalen om nooit te vergeten

Door Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel

Kom vanavond met verhalen
Hoe de oorlog is verdwenen, 
En herhaal ze honderd malen:
Alle malen zal ik wenen.

Elke keer wanneer ik deze prachtige, laatste regels uit het gedicht Vrede van Leo Vroman lees, 

realiseer ik me weer hoeveel betekenis verhalen in mijn leven hebben. 

Het begon met de verhalen die mijn vader bij ons thuis aan tafel vertelde als hij terugkwam van 
de reizen die hij voor zijn werk naar Zuid-Amerika maakte. Ik was zeven, acht jaar oud, een kind nog.
Door die verhalen ging ik al vroeg inzien dat er een wereld bestaat die zo volkomen anders is dan het 
Nederland waarin ik opgroeide: een wereld van armoede, waar je kunt sterven door een gebrek aan voedsel, waar scholen en ziekenhuizen geen vanzelfsprekendheid zijn. De meeste kinderen daar, begreep ik, zullen nooit dezelfde kansen hebben als mijn klasgenootjes en ik. 
Dat maakte een gevoel van onrecht in mij los. Waarom zou je achtergrond of geboorteplaats bepalend zijn voor je mogelijkheden in het leven? Hebben we niet allemaal recht op gelijke kansen? Ik was negen toen mijn vader onverwachts stierf. Maar zijn verhalen over ongelijkheid, armoede en onrecht zal ik mijn hele leven niet meer vergeten. Ze hebben hun stempel gedrukt op de manier waarop ik naar mensen en de wereld kijk, ze liggen ten grondslag aan vele van de keuzes die ik in mijn leven maak. 
Zo zijn mijn vaders verhalen over ongelijkheid en onrecht een belangrijke motivatie voor mijn huidige werk om een wereld zonder kindhuwelijken te bereiken. Ik ontmoet vaak kindbruidjes van dertien of veertien jaar, meisjes die van school zijn gehaald om te trouwen, die baby’s krijgen terwijl hun lichaam daar nog niet klaar voor is, en die vaak slachtoffer worden van huiselijk en seksueel geweld. Als mijn dochters toevallig elders in de wereld waren geboren, was dit dan hun lot geweest?, vraag ik me nu, als ouder van twee dochters, af.

Gecompliceerde werkelijkheid
En dan zijn er de verhalen die ik hoorde in New York, toen ik bij de Verenigde Naties stage liep tijdens mijn studie politicologie. Dat was in 1993. In het voormalige Joegoslavië – op zo’n twee uur vliegen van ons land – woedde een oorlog tussen bevolkingsgroepen die decennia lang vreedzaam naast elkaar hadden geleefd. Mensen werden verjaagd, verkracht en vermoord omdat ze tot een ‘andere’ etnische groep behoorden. Sarajevo, de multiculturele hoofdstad van Bosnië, werd belegerd door Servische troepen. Elke dag stierven er onschuldige mensen door kogels en granaten, of simpelweg door gebrek aan medicijnen. Naïef als ik toen nog was, dacht ik dat de Verenigde Naties een einde zouden maken aan geweld en oorlogsmisdaden. We hadden toch de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens waaraan alle landen zich ooit gebonden hebben? Werden in die Verklaring niet de fundamentele rechten van ieder mens gewaarborgd, zoals het recht om te leven in vrijheid en veiligheid?
Maar de werkelijkheid bleek stukken gecompliceerder. Vanaf de publieke tribune van de Veiligheidsraad hoorde ik gepassioneerde toespraken over vrede, vrijheid en gerechtigheid. Maar achter die grote woorden gingen vaak tegengestelde visies en belangen schuil. Voor het verwezenlijken van mensenrechten is iets heel anders nodig. 
Op de tiende herdenking van de Universele Verklaring zei de ‘founding mother’ Eleanor Roosevelt dat mensenrechten in het klein, dicht bij huis beginnen. Daar maken ze daadwerkelijk een verschil. ‘Concerted citizen action’ is hiervoor nodig: gezamenlijke inspanning van iedere burger. Als mensenrechten in ons dagelijks leven geen concrete betekenis hebben, hebben ze ook weinig gewicht elders in de wijde wereld, in de vergaderzalen waar de ‘grote’ beslissingen vallen. 

Mijn ervaringen bij de Verenigde Naties gaven bij mij de doorslag om me in mijn werk te gaan inzetten voor vrede en mensenrechten – want niets doen en, erger nog, niets willen doen, kon en kan ik niet uitstaan. Dat werk bracht me regelmatig in Sarajevo, waar ik met eigen ogen zag hoe gewone burgers, die zich niet konden verdedigen, soms als schietschijf werden gebruikt. Ik sprak slachtoffers van etnische zuiveringen en verkrachtingen en vroeg me vertwijfeld af hoe deze gruwelijke misdaden aan het eind van de 20ste eeuw vlak bij huis mogelijk waren. Er zou, zo hadden we sinds 1945 gezegd, in Europa toch ‘nooit meer oorlog’ zijn? 

Haat bestrijden
Er zijn meer verhalen die ik nooit zal vergeten. Daarvan is dit er één. In juni 2016, enkele dagen voor het Brexit-referendum, werd mijn lieve vriendin Jo Cox vermoord. Zij was moeder van twee jonge kinderen, en sinds een jaar lid van het Britse Lagerhuis. Dit was een politieke moord, uitgerekend in het land van de Bill of Rights, dat vaak als bakermat van de moderne democratie wordt gezien. Tijdens haar eerste speech in het parlement sprak Jo over de grote diversiteit in haar kiesdistrict, met woorden die niet vaak genoeg gehoord kunnen worden: ‘Er is zo veel meer dat ons bindt dan dat ons verdeelt.’ Jo was een levend en inspirerend toonbeeld van tolerantie, een verdedigster van mensenrechten en diversiteit, en een activiste tegen onrecht, discriminatie en haat. De moord was bedoeld om haar stem te smoren, maar het maakte dat miljoenen haar hoorden. 

Ik herinner me een van mijn laatste gesprekken met Jo, op haar gezellige woonboot in de Theems dicht bij Tower Bridge in Londen. We maakten ons zorgen over het toenemende populisme, de verharding van het politieke debat en het opstoken van haat tegen minderheden. Jo constateerde dat gevoelens van angst en onveiligheid, aangewakkerd door opportunisten op zoek naar macht, leidden tot meer agressie op sociale media en groeiende onvrede met de politiek. Ze vreesde dat deze ontwikkelingen uit de hand zouden kunnen lopen. Wij konden toen niet vermoeden dat zij enkele maanden later zelf het slachtoffer zou worden van extremisme en haat.

Familie en vrienden waren vastbesloten om deze politieke moord niet te laten leiden tot nog meer haat, want dat was precies wat de moordenaar met zijn daad beoogde. In de geest van Jo namen wij ons voor deze haat te bestrijden door het mobiliseren van liefde en empathie. In de dagen na haar dood organiseerden we een memorial op Trafalgar Square om Jo te herdenken en haar idealen te laten zegevieren. Sindsdien zijn er ieder jaar talrijke initiatieven in het hele Verenigd Koninkrijk om verschillende gemeenschappen samen te brengen en wederzijds begrip te bevorderen. De activiteiten variëren van theedrinken met eenzame buurtbewoners tot gemeenschappelijke dorpspicknicks en uitwisselingprogramma’s tussen bewoners van kiesdistricten die voor en tegen Brexit hebben gestemd. De gemene deler is het menselijk contact met ‘de ander’ en het stimuleren van empathie. Omdat, zoals Jo het zelf zei, we meer wel dan niet met elkaar gemeen hebben.

Niet vanzelfsprekend
Wat al deze verhalen vertellen, is dat vrede en vrijheid, democratie en mensenrechten, niet vanzelfsprekend zijn. Het kan zomaar anders worden, ook in landen met een oude democratische traditie en een solide rechtsstaat, zoals het Verenigd Koninkrijk. Of in ons eigen land. Denk aan de moorden op Pim Fortuyn, Theo van Gogh en recent Derk Wiersum. Het kan ook hier en nu gebeuren. We weten alleen nooit in welke vorm en uit welke hoek het komt. De Four Freedoms die President Franklin D. Roosevelt in 1941 formuleerde – de vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van godsdienst, de vrijwaring van gebrek en de vrijwaring van vrees – zijn nog even actueel als tijdens de oorlog en vlak daarna, nu 75 jaar geleden.

In veel landen verhardt het politieke en maatschappelijke klimaat. Verschillen worden uitvergroot en mensen en bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet: Wij tegen Zij. Nationalisten en fundamentalisten van velerlei slag houden ‘de ander’ verantwoordelijk voor hun eigen gevoelens van ontheemding en onzekerheid, en stimuleren angst en haat op basis van identiteit. In hun verhalen wijken feiten voor beelden, en gemeenschappelijke waarden voor sentimenten.

Het voorspelbare gevolg is dat de maatschappelijke scheidslijnen scherper worden, en de samenleving minder tolerant en minder leefbaar. Het brengt ons verder af van de essentie van democratie: het recht op een andere mening, op het anders mogen zijn, op het jezelf kunnen zijn. Want democratie is meer dan: ‘de meerderheid beslist’. Respect voor ieder mens, voor minderheden is essentieel. Behoren we niet allemaal op bepaalde momenten in ons leven tot een minderheid? Het brengt ons ook verder af van waar de rechtsstaat voor staat: gelijke rechten voor iedereen en bescherming door de overheid van wie zwakker staan. Conflicten kunnen alleen worden opgelost als de vaak ongemakkelijke feiten mogen spreken, gemeenschappelijke waarden – zoals tolerantie, goede trouw en redelijkheid – het ijkpunt vormen en de geest van democratie en rechtsstaat gerespecteerd wordt.

Dagelijks onderhoud
Is het vijfenzeventig jaar na de bevrijding van Nederland nog nodig om onze vrijheid ieder jaar opnieuw te vieren? Ja! Onze vrijheid, onze democratie, onze rechtsstaat en onze vrije pers lijken zo normaal, maar zijn dat allerminst. Ze zijn fragiel en vergen daarom dagelijks onderhoud – door ons als collectief en door ieder van ons als individu. 

Het zijn de verhalen van mijn leven die mij hebben bijgebracht dat het behoud van onze vrijheid vereist dat we zelf voortdurend kritisch blijven denken en zelfkritiek niet uit de weg gaan. Niemand heeft de waarheid in pacht. We dienen ons bij alles te blijven afvragen wat de feiten zijn, wat we ergens van vinden, waarom we het ergens wel of niet mee eens zijn. Zo blijven we openstaan voor debat – en zal het nooit een schande zijn om je mening te herzien. 

Het in stand houden van onze vrijheid vergt dat we oog hebben voor onze medemens – ongeacht geslacht, huidskleur, achtergrond of geaardheid. We moeten ons uitspreken tegen intolerantie en haat. Want hoe kun je gelukkig zijn als jouw geluk ten koste gaat van het geluk van anderen? We kunnen alleen met elkaar samenleven als we een ander ook gunnen wat we voor ons zelf willen. Hoe kan een mens werkelijk vrij zijn als de ander dat niet is? Ware vrijheid verbindt. 

Maar waar ik het meest van overtuigd ben, is dat vrijheid niet gebouwd wordt op grote mooie woorden, maar tot stand komt door kleine concrete daden. Daden in ons eigen huis, onze eigen levens. Daden om conflicten – groot of klein – te voorkomen. Daden om onrecht, ongelijkheid en onderdrukking uit te bannen. Daden om je medemens te laten weten dat hij of zij telt – net als jijzelf.

Die daden – groot en klein – vormen de basis voor nieuwe verhalen. Verhalen om met elkaar te delen. Verhalen die ons verbinden.  

Kom vanavond met verhalen
Hoe de oorlog is verdwenen, 
En herhaal ze honderd malen:
Alle malen zal ik wenen.


Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Mabel is initiatiefnemer en voorzitter van ‘Girls Not Brides: The Global Partnership to End Child Marriage’ (2011). Zij is tevens medeoprichter en voorzitter van de European Council on Foreign Relations (2007). Zij is tevens - als lid van het bestuur of de adviesraad - betrokken bij Crisis Action, Global Witness, het Malala Fund, de Open Society Foundations en The Elders.

Prinses Mabel richtte in 1994 de European Action Council for Peace in the Balkans op en was hiervan tot 1997 directeur. Van 1997 tot 2008 werkte zij voor de Open Society Foundations, eerst als directeur van het Brusselse kantoor en vervolgens als International Advocacy Director. Van 2008 tot 2012 was Prinses Mabel de eerste directeur van The Elders, een onafhankelijke groep van eminente wereldleiders bijeengebracht door Nelson Mandela gericht op het bevorderen van vrede, rechtvaardigheid en mensenrechten.

Zij was tevens betrokken bij de oprichting van de Nederlandse Stichting War Child (1995), de NGO coalitie ‘Publish What You Pay’ (2002) and de ‘Independent Commission on Turkey’ (2004). Van 2003 tot 2007 was zij bestuurslid van de Trust for Civil Society in Central and Eastern Europe. Zij is actief in de strijd tegen HIV/AIDS en in de bevordering van internationaal strafrecht, inclusief de oprichting van het Internationaal Strafhof in 2002.

Foto: RVD - Jeroen van der Meyde

https://translate.google.nl/#
  • Yearplan 2018

Bestuur & organisatie

·       Vacatures bestuur vervullen (penningmeester, secretaris, evenementencoördinator): 

    nieuwe opzet structuur Stedenband

·       Bijeenkomsten bestuur : 1x 6 weken, excl. Joint Meetings (2)

·       Faciliteren ontvangst delegatie uit Oxford in mei

·       Deelnemen aan Joint Meeting in Oxford in November

Uitwisseling  ( [] de partners in de stad of elders)

·       Uitvoeren Bike Event deel 3 samenwerkingsproject Oxford-Torun rond thema fietsen: juni [Torun/Oxford]

·       Voorbereiden gemeenschappelijk project stedenbanden en singelpark [Torun/Oxford]

·       Bijdragen aan Oxfordprogramma inzet Oxford kunstenaars /illustrator 

    en KIOSK[Clare Carswell]

·       Overleg stadscurator kunst openbare ruimte [KLICK]

·       Bijdragen aan deelname BPlusC aan Folkatron in juni [BPlusC]

·       Bijdragen aan uitwisseling  1 voetbalclub [RCL Leiderdorp ]

·       Voorbereiden deelname UVS aan stedenbandtoernooi in Oxford [UVS]

·       Uitwisseling LHC Roomburg en Oxford City Hockeyclub: mei [LHC Roomburg]

·       Organisatie stedenbandtoernooi hockey voor meisjes in augustus in Leiden in 

    samenwerking met Torun [Torun, LHC Roomburg]

·       Uitwisseling Die Leythe 2019: onderzoek [Die Leythe]

·       Onderzoek project UB Leiden, Bodleian Library, Erfgoed e.o. rond digitale leerweg[ 

    UB Leiden, De Lakenhal?]

·       Eventueel bijdragen aan fondswerving Leidse variant Mesh Festival III [ BPlus C]

·       Eventueel bijdragen aan uitwisseling Leidse Hofjesconcerten [Stg Leidse Hofjes concerten]: 

    bij voldoende input vanuit Oxford

·       Bijdragen aan digitaal muziekproject [Sophie ter Schure]: sonderen binnen Leidse 

    basisscholen in samenwerking met gemeente

·       Bijdrage aan ontwikkeling kiosk voor Leidse koorboeken [Roger Busschots, Britt Verstegen]: 

    evt samenhang opening Lakenhal in 2019

·       Uitgifte tweetalige stedenbandbrochure (analoog & digitaal)  uit te geven [gemeente, nog geen uitgever bekend]: bij voldoende inzet

·       Bijdragen Oxford run Ronald McDonaldhuis in juni ? [RMcD huis Leiden]

·       Voorbereiden optreden Messy Jam Dancers in juli [Gymsport Leiden]

 

Leiden, januari/mei 2018/rch

to top
  • Mosaic Leiden Square

Leiden offers mosaics for Leiden Square in Oxford


On the occasion of the 70th anniversary of the township between Leiden and Oxford, 

Mayor Lenferink will offer a mosaic on the city of Oxford on November 11, 2017.

The mosaic is placed in the mall, the Westgate Mall. Last year, the city of Oxford 

named a square to Leiden in consultation with the owners of the Westgate Mall.

The municipality of Leiden has commissioned the collaboration of Leiden and Oxonian artists, 

KLICK, to design a mosaic. Lauren Baldwin, Tamsin Corrigan, both from Oxford, 

and Emma van Noort from Leiden, have been in charge of this task. The creation of the mosaic 

had the necessary feet in Earth because of English regulations on safety, but the result is now.

The next week, the final step, the installation of the mosaic in the floor, will be carried out under 

the auspices of the artists involved. The official opening will take place on November 11th.

The Lord Mayor of Oxford and our mayor will perform the official opening ceremony.

The opening of the mosaic will be framed by musical performances by K & G from Leiden 

and the Cutting Edge brass band from Oxford. A damp contribution is provided 

by Leidsch beer brewer Leidsch Beer.
Roelof Hol
Chairman of the City of Leiden-Oxford

to top

Press Statement at Bike-Event

Citylinks Leiden-Oxford and Leiden-Torun  on bike in Oxford

The Leiden citylinksorganizations for Oxford and Torun work together with the Leiden city municipality
Since 2016, a joint project on cycling in different cities.
The aim is to involve more young people in the work of the urban ties through "The Bicycle".
In 2016 it was the turn of Leiden, where the event was organized by
contributions from the ROC and Leiden University.
From 13 to 17 June 2017, participants from Leiden and Torun will be active in Oxford.
For example, a symposium is organized where the different cities of
Oxford will present the bicycle policy in their city. On behalf of Leiden, Chris will be the Spring
of the municipality take care of the presentation. But also bike tours through Oxfordshire,
together with local organizations, are part of the program.
And in memory of Carel van Ingen, old international city band coordinator of
Leiden and devastated cyclist, who died in December 2016, is organized a hill-climb.
Leiden is co-represented by six students from the European
student travel association AEGEE-Leiden, bringing European students into contact,
through cultural exchanges to pursue a democratic and diverse Europe.
Four people participate in Torun. By 2018, the cooperation project in Torun
to get a follow-up.
Follow the participants during their activities in June via https // www.facebook.com / aegee.leiden /


who is who Daniël Amesz, Tinke Weenink, Ines Noordermeer, Mieke van Immerseel, Sophie de Jong (all of AEGEE, 

not on picture: Sari Verdijk), Roelof Hol (chairman Citylink Leiden-Oxford), Bram Danen (head delegation City Leiden)


Leiden Square Opening in November

In November 2017, Leiden Square in Oxford will be officially opened.
On the proposal of the leadership of the Leiden city band, the artist collective KLICK,
consisting of young artists from Leiden and Oxford a design for a mosaic
(or similar artwork). From Leiden, Emma van Noort will participate in this.
The costs are borne equally by both cities.
And who knows once again for friends of the town band once again give reason
Oxford to visit and visit old friends.

Association of Friends of Oxford Stopped

After more than twenty years, the members' meeting of the Oxford Friends Association

has been held and decided to stop with the Friends of Oxford Organisation. 

The membership was by natural course, aging and the lack of new (young) members has now 

dropped to under 30, why the board proposed a few months ago to end the activities.
The Citylink Leiden-Oxford takes tasks such as the organization around the annual visits 

Board members of the association will be available for this purpose.The digital newsletter will also

be released with the support of former board member Menso Giesbert, also board member of the foundation. 

The disappearance of the association indicates that it is necessary to adjust the structure of the urban band 

and to make attractive for new, young participants. The possibility is considered to organize more activities 

projectually, which makes it temporary character, but at the same time it is more attractive than a 

somewhat formal management function.
The coming Bike Event is already an example of that.

Archive of the Leiden-Oxford City Foundation


Roelof Hol, chairman of the Leiden-Oxford City Council, has been working for some time now to the archive of the foundation so that this can be transferred to management
Heritage leads, therefore, the former municipal archive. Also the archive of the
The Oxford Association of Friends is included in this regard.
There have now been received documents from a single member of the board or member,
but we call old members or board members of the Oxford Association of Friends
or the Stichting Leiden-Oxford City Foundation to make available material.

You can send a message to Roelof.hol@planet.nl

R.C. Hol



Press Statement at Brexit


       The twinning between Leiden and Oxford was founded in 1946, to the intense contacts during

        the war were to continue after the war. In the year of the 70th anniversary, the question arises
        how to that band contents to be given, at the time that the
United Kingdom for itself
        retirement expressed, even appeared in
Oxford but to be 30% in favor. Now the news is still fresh, 

        it seems wise to stick to the motto that the British to keep their own people during the war days: keep calm 

        and carry on. In his speech  during the dinner youngest of the partnership with Oxford Leiden in early May, 

        the President of the Leiden board guests all that twinning
        is all about friendship and that is precisely in difficult times something to keep firm afloat. True friendship is a 

        band that has room for differences of opinion. It is a foundation of trust that you well together to have.

        There is no place for mistrust, suspicions and quick blame. Let the twinning bridge stay warm 

        human contact which 70 years ago was so strong and which need it in future can not be missed


        Roelof Hol

to top

                                                        


Committee-vacancy


 The committee of the twinning Leiden-Oxford is associated with changes in the committee  looking
 for people who would fulfill the function of secretary and / or treasurer.

It is thought to someone who has an affinity with Leiden and with the City of Leiden-Oxford in particular.
Age does not really matter, but in connection with renewal of the committee is a younger person
always welcome.

The work of the Secretary  involves liaising with our sister Oxford therefore,
a reasonable knowledge of English is important.

The secretary takes care of the correspondence with other related contacts exchange.
The secretary takes care of the agenda and the invitation for this and is responsible for reporting of the meeting.
It is possible to combine the treasurer with the secretariat.
The treasurer makes annually the budget and the financial report.
This in consultation with the chairman and secretary. Furthermore, he / she arranges the payments.
Want to know something more about the City, go to:
http://www.leiden-oxford-link.nl
 If you are interested, let us know.
You can contact the chairman hr. R. Hol.
The email address is:
roelof.hol@planet.nl
I look forward to your response.
 R. Hol,
Chairman of  Stedenband Leiden-Oxford